Μία πίτσα κάνναβης τη μέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα

Δοκίμασα πίτσα από τη πιο παρεξηγημένη πιτσαρία της Ελλάδας. Ναι το αλεύρι ήταν από κάνναβη, όχι δεν ήταν από την μαστουρο-ινδική αλλά από την γαμάτη-sativa και όχι δεν με πήγαν γι’αυτό στο κρατητήριο…...

7 μήνες πριν

Latest Post The Burger Joint - Γλυφάδα by Mathiou

Δοκίμασα πίτσα από τη πιο παρεξηγημένη πιτσαρία της Ελλάδας. Ναι το αλεύρι ήταν από κάνναβη, όχι δεν ήταν από την μαστουρο-ινδική αλλά από την γαμάτη-sativa και όχι δεν με πήγαν γι’αυτό στο κρατητήριο…


Το μπλα μπλα πριν το ψητό

«Δεν ενδιαφέρομαι κυρία μου, ευχαριστώ».

Ένα ακόμη απόγευμα, ένα ακόμη robocall, άλλη μια κακομοίρα έφαγε κλείσιμο στη μούρη.

Εγώ δουλειά. Μπροστά από το PC μου να προσπαθώ να καταλάβω τι στον άνεμο έκανα αυτή τη φορά και ο spinner του loader του σούπερ-ουάου-administration-panel που φτιάχνουμε με το team κινείται πάλι σαν μεθυσμένος.

#developerProblems

Αγαπάμε CSS

Για να σε προλάβω, ναι: σε blog για φαγητό ήρθες, ναι: για φαγητό θα μιλήσω και ναι: κούλαρε λίγο, θα μπω στο ψητό.

Συνεχίζοντας λοιπόν, μπιιινγκ μήνυμα στο Slack, κοιτάω στη taskbar το εικονίδιο για επιβεβαίωση και τσουπ το banner με τον αριθμό δύο. Φτου γαμώτο πάλι οι mobileάδες θα είναι. Θα βρήκαν κανένα bug στο API. Δεν θα τελειώσει ποτέ το μαρτύριο.

Και τότε συνέβη. Το μάτι μου πήρε στα γρήγορα την ώρα. 16:59. ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ σκέφτηκα! Σηκώνομαι. Κλείνω το PC. Βάζω το δερμάτινο-του-δολοφόνου και τρέχω σφεντόνα για το ασανσέρ ανελκυστήρα (because fuck you France).

Κλικ-κλικ-κλικ-κλικ το κουμπί για κατάβαση. Ήρθε. Μπήκα. Κατέβηκα. Βγήκα. Έφτασα στο σταθμό – Κηφισίας – πέντε λεπτά αργοπορημένος. Το τραίνο βέβαια ήρθε μετά από δέκα. Φτάνω Δουκίσσης. Μετρό γραμμή 3. Ευαγγελισμός. Παγκράτι. Σπίτι μου.


Η ώρα της απόφασης

Cheat day σήμερα, τι θα φάω; Ένα σαλάκι έτρεξε. Το μόνο που είχα φάει ήταν μια στριφτή τυρόπιτα στη δουλειά. Έπος. Ίσως πω και γι’αυτή σε άλλο post.

Πίτσα!

yes we do!

Το πρώτο που σκέφτομαι είναι Dominos Special (ναι είμαι συστημικός, γουστάρω καπιταλιστικά brands) αλλά θυμήθηκα για μια πιτσαρία, που την είχαν πάει στα δικαστήρια, γιατί το αλεύρι που χρησιμοποιούσε ήταν από κάνναβη sativa. Μη παραισθησιογόνο. Απλό καλό αλεύρι. Αλλά κλασσικά ο Έλληνας σκέφτηκε «ΚΑΝΑΒΗ;!;!» και έπαθε αμόκ και ήθελε να το κλείσει το μαγαζί.

Τελικά αίσιο τέλος, το μαγαζί – ονόματι Mystic Pizza – επέζησε του όχλου και το βρήκα μάλιστα και στο e-food. Λάτρης των τεσσάρων (και βάλε) τυριών, αποφάσισα να πάρω μία Mystic formagge με:

για ρούφεν μία Βεργίνα Red και για επιδόρπιο ένα cheesecake.

Η παραγγελία σας θα είναι στο χώρο σας σε 45’, μου λέει το e-food.

Ανοίγω TV, βάζω Netflix, και ξεκινάω έβδομο επεισόδιο Umbrella Academy.

Δεν πρόλαβα να φτάσω στη μέση του επεισοδίου, ντριιιιν, έφτασε η πίτσα. Βέβαια το μαγαζί είναι δίπλα στο Καλλιμαρμαρο, ζήτημα ένα χιλιόμετρο από το σπίτι μου. Παρόλα αυτά, 20 λεπτά απόκριση είναι άξια αναφοράς.


Η ώρα της μάσας

«Καλησπέρα», είπε ο ευγενικός κύριος

«Καλησπέρα», είπα και εγώ.

«Η παραγγελία σας»

«Ευχαριστώ πολύ»

Βγάζω πιάτο, την ακουμπάω ευλαβικά στο τραπεζάκι στο σαλόνι, πατάω Play να συνεχίσει η σειρά και παίρνω το πρώτο κομμάτι.

Ποιος είπε ότι το unboxing είναι μόνο για gadgets;

Αυτό που με εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή και το αναφέρω και πρώτο ήταν η θερμοκρασία. Αν είχα πάει στο μαγαζί δεν νομίζω να κατάφερναν καλύτερο αποτέλεσμα. Βέβαια, όπως ήδη είπα, το κοντινό της απόστασης με το μαγαζί σίγουρα έπαιξε το ρόλο του.

Για τους ψυχαναγκαστικούς, το κόψιμο ήταν εντελώς ανισομερές. Το ένα κομμάτι ήταν 10% το άλλο 20% και πάει λέγοντας. Για εμάς τους υπολοίπους βέβαια που δεν μας καίνε τέτοια πράγματα, η υπόλοιπη εμπειρία ήταν σκέτη απόλαυση.

Ξεκινώντας από τα βασικά, η ζύμη ήταν κλασσική ιταλική. Από τις λεπτότερες που έχω δοκιμάσει, κάνοντας το σωστό ψήσιμό της ιδιαίτερα δύσκολο. Γι’ αυτό εξάλλου σε ορισμένα σημεία είχε ψηθεί λίγο παραπάνω από ότι έπρεπε αλλά ποτέ δεν έφτασε σε σημείο που να μπορείς να πεις φίλε κάρβουνο την έκανες.

Επιπλέον η χρήση αλεύρου κάνναβης -sativa, όχι της άλλης που μαστουρώνεις- δίνει μια πιο ιδιαίτερη γεύση στο όλο σύνολο. Προσωπικά μου θύμισε αλεύρι ολικής αλλά με λίγο πιο γλυκιά γεύση. Με πέντε τυριά μίγμα όμως ήταν δύσκολο να ξεχωρίσω τι ακριβώς ήταν το διαφορετικό.

Και μιας και πιάσαμε το μίγμα, η ποιότητα των τυριών ήταν από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει. Έδεσαν τέλεια μεταξύ τους και μάλιστα δεν άφησαν παρά ελάχιστο λίπος, το οποίο επιπροσθέτως της σωστής ποσότητας λαδιού τόσο στη σάλτσα όσο και στη ζύμη, έκαναν την συγκεκριμένη πίτσα την πιο ελαφριά που έχω φάει και με διαφορά.

Οφείλω να διευκρινίσω βέβαια ότι λέγοντας ελαφριά δεν εννοώ μη χορταστική. Σίγουρα δεν είναι από τις πιο χορταστικές που έχω φάει αλλά για το άτομο που τρώει φυσιολογικά και χωρίς υπερβολές είναι υπεραρκετή.

15 λεπτά αρκούσαν για να εξαφανιστεί η pizza

Δεκαπέντε λεπτά πέρασαν, πήγα στο επόμενο επεισόδιο Umbrella Academy και ήρθε η ώρα για επιδόρπιο.

Για να πω την αλήθεια, δεν είμαι μεγάλος fan των γλυκών και όσο αφορά τα cheesecakes δεν έχω δοκιμάσει πολλά, αλλά παγωμένο cheesecake πρώτη φορά δοκίμασα. Ο τρόπος που είχε παγώσει μάλιστα με κάνει να νιώθω ότι μάλλον τους έπιασα εξαπίνης και δεν είχαν έτοιμο ξεπαγωμένο cheesecake, παρά ότι έτσι όντως προβλεπόταν η βρώση του. Γενικά με άφησε αδιάφορο.


Η ετυμηγορία

Σε γενικές γραμμές και όντας η πρώτη φορά που παρήγγειλα από το Mystic Pizza – σύντομα θα δοκιμάσω τις μακαρονάδες τους – η αίσθηση που μου άφησε η επιλογή μου ήταν θετική.

Πιο συγκεκριμένα, τα 9,40€ που απαιτούνται για μια πίτσα 30 εκατοστών, αν και φαινομενικά είναι τσιμπημένο αντίτιμο, λογαριάζοντας την εξαιρετική ποιότητα των πρώτων υλών αλλά και το γεγονός ότι η παραγωγή αλεύρου κάνναβης γίνεται μετ’ εμποδίων στην Ελλάδα του 2019 (έρχεται αφιέρωμα επί του θέματος) δεν είναι και τόσο παράλογο εν τέλει.

Αντιθέτως το 4,00€ για το cheesecake, θεωρείται υπερβολικό τόσο λόγω ποσότητας όσο και τρόπου σερβιρίσματος.

Εν ολίγοις αν θες να φας καλή πίτσα στο επόμενο Netflix binge-watching σου, αξίζει να δοκιμάσεις το μαγαζί. Αν θες να εξιτάρεις την γεύση σου με το έτερον ήμισυ – πριν εξιτάρεις τις υπόλοιπες αισθήσεις ;) – το Mystic Pizza είναι μια καλή επιλογή.

Αλλά αν θες να φας μέχρι σκασμού γιατί σε παράτησε η γκόμενα και είσαι από αυτούς που ξεσπάνε στο φαγητό, αν έρθουν σπίτι ο Νίκος, ο Κώστας και ο Λι – που μαζί με σένα μπορούν να ξεκληρίσουν ολόκληρο κοπάδι προβατίνες – αν σε ενδιαφέρει η ποσότητα και όχι αν θα πας από καρδιά, τότε: όχι μην προτιμήσεις πίτσα από εδώ.

Είναι για ανθρώπους με συναισθήματα το μαγαζί, όχι για βάρβαρους δαίμονες της Τασμανίας.

Λινκζ φορ σάιενς

for science it is!

Υστερόγραφο

Trailerάκι The Umbrella Academy για να σε ψήσω για binge-watching
Pandor1an

Published 7 μήνες πριν

FoodLog © 2019.